පුරාණ සිංහල සමාජයේ පර්සියානු සබඳකම් - Early Relations Between Persia and Sinhala Buddhists
පර්සියානු සංස්කෘතිය ලංකාව කෙරෙහිත් බහුතරයකගේ ආගම වූ බෞද්ධාගම කෙරෙහිත් විශාල බලපෑම් එල්ල කර ඇත. මෙම බලපෑම් අද ඊයේ ඇරඹුනාක් නොව වසර දෙදහස් පන්සිය ගණනකට පෙර සිට සිදු වූවකි. ගොඩනැගිලි, ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය නගර නිර්මාණ, වාරි මාර්ග, වාපි කර්මාන්තය, කලා ශිල්ප, ආගමික විශ්වාස හා දර්ශනය වැනි මනුෂ්ය ශිෂ්ටාචාරයකට අදාළ සෑම අංශයක් ම ලංකාව ට දායාද කරන ලද්දේ පර්සියාව හෙවත් වත්මන් ඉරාන දේශය මගිනි.
ඉන්දියාව ලංකාවේ සංස්කෘතියේ ප්රභවස්ථානය ලෙස සැලකෙන්නේ නමුදු ඉන්දියානු සංස්කෘතියේ ප්රභවය ද ඉරානය ම විය. අති පුරාණයේ සිට ඉරානය සතු ලෝක ව්යාප්ත අධිරාජ්යයක් පැවත ඇත. මධ්යධරණී ප්රදේශ, මැද පෙරදිග, හා දකුණු දිග ආසියාව තෙක් මෙම අධිරාජ්යය පැතිර තිබුණු බවට ලෝකයේ විවිධ රටවල ඇති ඓතිහාසික තොරතුරු, දේව කතා, හා පුරාවෘත්ත පිළිබඳ ව අපක්ෂපාතී විමර්ශනයක යෙදුන විට පෙනී ගොස් තිබේ. ඇතිවෙමින් හා නැතිවෙමින් තිබුණ මෙම බලසම්පන්න පර්සියානු අධිරාජ්යය අවසන් වරට බිඳ හෙළන ලද්දේ ග්රීක ජාතික ඇලෙක්සැන්ඩර් රජු විසිනි.
බුද්ධ කාලයේ හෙවත් ක්රි.පු 6 වන සියවස පමණයේ දීත් ඉරානීය අධිරාජ්යය දකුණු දිග ආසියාව කරා පැතිර පැවතිණි. මගධ, කෝසල, වත්ස්ය, අවන්ති යන රාජධානි මෙන්ම කෝසලය ට අයත් සුද්දෝධන රජු ගේ කපිල වස්තු පුරය ද අධිරාජ්යයේ යටත් විජිත හෝ මිත්ර ගිවිසුමෙන් බැඳුන යටත් රාජ්යය හෝ විය. ශාක්යය වංශිකයින් අධිරාජ්යයා සමග සමීප සබඳතා පවත්වා ඇත.
කිහිප විටක්ම අධිරාජ්යයා ඉන්දියාව ට ද, ශාක්යය මුණින්ද්රයන් පර්සියාව ට ද සංචාරය කර ඇත. බුදුවිමෙන් සත් වන වර්ෂයේ දී අභි ධර්මය දේශනා කිරීමට හා තෙමසක් වස් වැසීමට බුදුන් වහන්සේ පර්සියානු අධිරාජ්යයාගේ වාස භාවන ට ගිය බවක් ද, අතිශයින් පැහැදුණු අධිරාජ්යයා බුදුන් ගේ පුනරාගමනයේ දී සිය මාලිගාවේ සිට බිම දක්වා රුවන් හිණි මගක් කරවූ බවට ද බෞද්ධ සාහිත්යයේ සඳහන් වේ.
පර්සියානු අධිරාජ්යයාගේ තවත් අනෙක විධ තොරතුරු අපමණවත් බෞද්ධ සාහිත්යයේ විස්තර කෙරේ. ඔහුගේ නගරයේ ශ්රී විභූතිය, එහි ඇති අලංකාර මන්දිර, ප්රාසාද, පියගැට පෙළ, කැටයම් රූ කම්, වේදිකා, මණ්ඩප පමණක් නොව එම රජුගේ බිසවුන් , ඔවුන්ගේ නම්, ඔවුන්ගේ පැහැය, එරට පිපෙන මල්, ගස් වර්ග, රථ වාහන, ගැන ද අධිරාජ්යයාගේ රාජ්යය පාලන විධි, ඒ ඒ ප්රදේශ පාලනය සදහා පත් කර සිටි සත් රජ ( khshatrapa) වරු, රජු කරවන ලද මංමාවත්, පොදු ජන සේවා, හා මහජන සබඳතා වැනි යනාදි සෑම දෙයක් ම පමණ ට වඩා විස්තර කර ඇත.
අධිරාජයාත් ශාක්යනුත් අතර දැඩි හිතවත් කමක් නොවන්නට මෙවැනි විස්තරයක් බුදුන් ගෙන් හෙළි නොවනු ඇත. පැරණි සිංහල සාහිත්යයේ ගුත්තිල කාව්යයෙහි මෙම අධිරාජ්යයා පිළිබඳ සදහන් ව ඇත්තේ මෙසේ ය.
දහසක් දිවැස් ඇති
දෙදෙව් ලොවටම අධිපති
මට ඉඳුරු දික් පති
දනෝ සක් දෙවිඳු යැයි පවසති
ශක්රයා හෙවත් " සක්ක" නමින් හඳුන්වන්නේ අදෘශ්යමාන ආත්මයක් සහිත වූ අමනුෂ්යයෙක් නොව එවකට පර්සියාවේ අධිරාජයා වූ මහා ඩේරියස් රජතුමාය. බෞද්ධ සාහිත්යයේ ඔහු සක්ක, ශක්ර, සක් වැනි නම් රාශියකින් ද ඩේරියස් රජතුමා
හක්කමානුසිය රජ පෙළපතේ අට වැනි රජු ලෙස හදුන්වා ඇත. අධිරාජ්යය, චක්රවර්ති රාජ්යය, යන නමින් භාවිතා කෙරේ.
බෞද්ධයින් අතර චක්රවර්තී රාජ්යය යනු ඉතා බලසම්පන්න තනතුරකි. පර්සියානු අධිරාජ්යයා සාමාන්ය ජන ජීවිතය ට කෙතරම් බලපා ඇත්දැයි කිවහොත් ඔහු බලවත් දෙවියෙකු ලෙස සැලකීමට ඉන්දියානුවන් පුරුදු ව සිටියහ.
වර්තමාන ඉරානයේ පසර්ගාදේ හි ( Pasargadae) උස් වූ ගල් කන්දක් පාමුල කපා මට්ටම් කළ කළු ගලින් නිර්මිත අඩි 1500 ක් දික් වූ ද, අඩි 950 ක් පළල් වූ ද , අඩි 20ක් උස් වූ ද, මාලකයක් මස්තකයේ ඉතා අලංකාර වූ
කැටයමෙන් යුත් උස් වූ ශෛලමය ටැම්, බිත්ති හා සෝපාන, ඇතුළත් වූ නටබුන් ගොඩනැගිලි සංකීර්ණය නියත වශයෙන්ම ශක්ර පුරය හෙවත් අධිරාජ්යය මාලිගය බවට කල්පනා කළ හැකිය.
මහමෙර මුදුනේ සිට ශක්ර භවනයේ ඇති පාණ්ඩුකම්බල ශෛලාසන යේ සිටින ශක්රයා ලෝක වාසී සත්වයෙකු ට යම් අසාධාරණයක් සිදු වූ කළ, සිය ගලසුන රත් වී ලොව දෙස බලන බවක් පැරැන්නෝ විශ්වාස කළහ. " අනේ සකෝ බල ලෝ "යනුවෙන් මිනිසුන් පවසන්නේ එබැවිනි. ඩේරියස් රජු ගේ නිලධාරීන් ලොව පුරා සිටි අතර , යුක්තිය හා සාධාරණත්වය ඉටු කිරීමට ඔවුන් යොදවා තිබුණි.
ලොව සිදු වූ සෑම දෙයක්ම අධිරාජ්ය යා ට වාර්තා වී ඇති හෙයින් ඔහුට " දහසක් දිවැස් ඇති" යන විශේෂණය යොදන්න ට ඇත.
වජ්රායුධය රැගත් ශක්ර රූපය චිත්රකුට පර්වතයේ ඇතැයි කරන සදහන ට සමාන රූපයක් බැහිස්ථාන් සෙල්ලිපිය කොටා අති ගලේ තිබෙන ඩේරියස් රජුගේ රූපයෙන් පෙන්නුම් කෙරේ. අධිරාජ්යයාට අයත් රාජධානි අතර පර්සියාව හා මිඩීයාව යන දෙරට අතර " දෙදෙව් ලොව" ලෙස ද ඇෆ්ගනිස්ථානය, සින්ඩ්, පන්ජාබ්, හා කාශ්මීර් යන ප්රාන්ත " චතුර්මහා රාජකය" ලෙස ද සැලකිය හැකිය.
ඒවාට අධිපතියන් වූ වරන් රජ දරුවෝ හෙවත් සිවු වරං දෙවියෝ පාර්සි අධිරාජ්යයාගේ ආණ්ඩුකාරවරු විය හැකිය. වරන් රජ දරුවෝ ද අධිරාජ්යයා මෙන් ම බුදුන් ට හා බෞද්ධයින්ට අතිශයින් හිතවත් වූහ. මේනයින් බෞද්ධ සාහිත්යයේ සදහන් ශක්රයා ගේ කතාන්දරය පර්සියාවේ අධිරාජයා ගේ කතාව මිස අනෙකක් නොවන බැව් සක්සුදක් සේ පැහැදිලිය.
බුදුන් වහන්සේ පර්සියානු රජු ට කෙතරම් පක්ෂපාතී බවක් දක්වන්නට ඇත්දැයි මෙයින් මනාව ඔප්පු වේ. බෞද්ධ කතා, ධර්මෝපදේශ, උදාහරණ සඳහා ශක්රයා යොදාගත් අවස්ථා බොහෝය. ධජග්ග, සක්ක පඤ්හ වැනි සූත්ර දේශනා ශක්රයාගේ
තේජෝබල පරාක්රමය හුවා දැක්වීමට කරන ලද ඒවාය. ගුත්තිල, සස, වෙස්සන්තර වැනි බොහෝ ජාතක කථාන්දර වලදී බෝධි සත්වයා ගේ පිහිටට ආවේ ශක්රයා ය. ශක්රයා ගෙන් තොර වූ බෞද්ධ කතාවක් නොමැති තරම් ය. මෙසේ බෞද්ධ දර්ශනය කෙරෙහි වූ ශක්ර හෙවත් පර්සියානු අධිරාජ්යයාගේ බලපෑම් අතිශයින් ප්රබල විය.
ලංකාව ගැන සැලකීමේ දී ද ඉරානයේ බලපෑම සුළුපටු නොවේ. විඩුඨභ ගේ යුද කෝලාහල නිසා ද දේශගුණික හේතු නිසා ද මුළු මහත් ඉන්දීය දේශයේ ම ශාක්යයන් ට නිත්ය වූ වාසස්ථානයක් නොමැති විය. ඔවුන්ට නව රටක අවශ්යතාවය දැනෙන්නට විය. මේ කරුණු ගැන දැඩි ව අවධානය යොමු කළ ශාක්ය මුනේන්ද්රයින් ස්වකීය හිතෛෂී පර්සියානු අධිරාජ්යයා ගෙන් ඔහුගේ යටත් විජිතයක් වූ ශ්රී ලංකාව තම පවුලේ අයගේ පදිංචිය සඳහා ලබා ගන්නා ලදී. විජය ඇතුළු සත් සියයක් ශාක්යයන් ලංකාදීප යට ආ බැව් සදහන් මහා වංශයේ ඇති පුරා වෘත්තය මේ සදහා ඇති ඉගියක් පමණි.
මුහුදෙන් එතෙර පිහිටි තම යටත් විජිතයක් වූ ශාක්ය ජනපදයක් ගැන
ඩීරියස් සෙල්ලිපියක සඳහන් කරන්නේ ලංකාව ගැන විය යුතුය. පුරාණ චීන ලිපිවල ලංකාව හදුන්වා ඇත්තේ " සකියාලය " යන නමින් ය. මෑතක් වන තුරු " සයිලාන්" " සිලෝන්" ( Ceylon) යනුවෙන් ද බටහිර ජාතීන් අප රට හදුන්වන ලදී.
පර්සියානු ශිල්පීන් සහ කාර්මික දැනුම යොදවා ලංකාව මැනවින් සංවර්ධනය කිර්මට ශාක්යයෝ සමත් වූහ. මේ සදහා රටට ඩේරියස් අධිරාජ්යයා සෑම අතින්ම ආධාර උපකාර කරන්නට ඇත. බුද්ධ පරිනිර්වාණයෙන් වසර 248 කට පසු අශෝක අධිරාජ්යයා බෞද්ධ පුනර්ජීවය ලොව පුරා පතුරුවන විට දී ලංකාව පුරා ශාක්ය ජනපද රාශියක් ව්යාප්ත ව තිබූ බැව් බෝධි වංශයෙන් හෙළි වේ. "
මහින්දාගමනයෙන් පසු සකල විධි කලා ශිල්ප හා ශාස්ත්ර විධි පැමිණියේය " යන අදහස මිථ්යාවන් වන්නේ පණ්ඩුකාභය රජු විසින් අභය වැව (බසවක්කුලම) කරවන ලද්දේ ඊට බොහෝ කලකට ඉහත දී බැවිනි. පාර්සිවරුන් මිඩියාවෙන් ලත් වාරි මාර්ග ශිල්පීය ක්රම ලංකාවට උචිත ලෙස හෑඩ ගන්වා ගැනීමෙන් බිහිකොටු, උමං ඇළ, වාන වැනි අංග ඇතුළත් කොට විශාල වැව් සහ අමුණු තනා ලංකාවේ වියළි කලාපය සංවර්ධන කරන ලදහ.
ඔවුන්ගේ ජනපද පිහිටියේ ගංගා අශිත්ර ව හෝ වැව් අමුණු ආශ්රීතවමය.
පර්සියානු වන්ගේ ආගමික විශ්වාස හා දර්ශනවාදය න් ද ලංකාවට නොපැමිණි යා නොවේ. පර්සියානු ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පින් ට අනුව ගොඩ නංවන ලද ආගමික මධ්යස්ථානයක් දෙවුන්දර තිබේ . එය පුරාණ පර්සියානු ආගමික ඇදහීමක් වන අහුරමස්දා ( Ahuramazda) නම් එකම දෙවියන් ඇදහීමෙන් බිඳී ආ උප්පලවණ්ණා ඇදහීම ලෙස විශ්වාස කෙරේ.
මහායාන බෞද්ධයින් වැඩි වශයෙන් වාසය කළ රුහුණු ප්රදේශයේ වජ්රජ්රායි , අවලෝකිතේස්වර, නාථ, මෛත්රී, තාරා, වැනි නම් වලින් හැඳින්වෙන දෙවි දේවතාවුන් පිදීමේ සිරිත බහුලය. හින්දූන් ට අයත් නැති ස්වදේශික දෙවිවරුන්ගෙන් බොහොමයක් පාර්සිවරුන්ගේ හෝ ශාක්යයන්ගේ ආදී කල්පිත දෙවිවරුන් විය යුතුය.
මේ අනුව බෞද්ධ දර්ශනය කෙරෙහි ත් සිංහල දේශය කෙරෙහි ත් ඔවුන්ගේ කුදු මහත් සභ්යත්වය සහ සංස්කෘතිය කෙරෙහිත් ආදී යුගයේ සිටම පර්සියානු බලපෑම අති මහත් විය. එය රටේ ජාතියේ සහ ආගමේ ප්රගතියට මහෝපකාරී විය.
සංදේශය සගරාව
ප්රභවය -
1 . අපේ සමාජ ඉතිහාසය -: එස්. ඩී. ලැනරෝල් 1964 ජූලි ( එස්.ඩී ගුණසේන සහ සමාගම)
2. පුරාණ ඉන්දියාව -: එස්. ඩී ලැනරෝල් 1964 එම්.ඩී ගුණසේන සහ සමාගම,.කොළඹ
3. බෝධි වංශය -: ඩී.පි.ආර්. සමරනායක ( සංස්කරණය) 1970 එම්. ඩී ගුණසේන සහ සමාගම














